Παρασκευή 1 Ιουλίου 2011

   Μεσούντος θέρους και αιτούντος παιδός ξεκινάμε το ταξίδι στην ξεκούραση από τις σχολικές μας καθημερινότητες. Τί και αν εκκρεμούν εργασίες μείζονος σημασίας, εμείς κατηγορηματικά γεννάμε όνειρα θαλασσινά και ορεινές μυθοπλασίες.
 Το θέμα, όμως, προκύπτει όσο μένουμε πολιορκημένοι στο άστυ. Πώς θα γεμίσουμε δροσερά απογεύματα και συννεφιασμένα πρωινά;
  Μα φυσικά περιπατώντας! Σε μία αφιλόξενη άσφαλτοσκοτωμένη πόλη;  Ακόμα και αυτή έχει μαγικές πλευρές που μας κάνει να την ερωτευόμαστε.Δεν θα σταθώ στην κλασική βόλτα γύρω από την Ακρόπολη, που πάντα μαγεύει τα μικρά και μεγάλα παιδιά,θα προτείνω βόλτες που τις έχουμε ξεχάσει.
   Πάνω από τα κεφάλια μας αιωρείται ο Λυκαβηττός. Τα περισσότερα μάτια το ατενίζουν αδιάφορα. Η άνοδος, όμως, εκεί προσφέρει μια αξέχαστη εμπειρία! Για τους αθλητές η βόλτα τελειώνει στον καταπληκτικό κήπο του Μεγάρου μουσικής που με τις καταπράσινες πλαγιές του δίνει την αίσθηση κυριακάτικου πικνίκ άλλης εποχής!
  Ακολουθώντα τη ροή του Ηριδανού, που αν και άφαντος εξακολουθεί να πηγάζει από εκεί πηγαίνουμε να τον συναντήσουμε με έκπληξη  και γαλήνη στο Κεραμεικό. Πόσοι από εσάς έχουν, άραγε, επισκεφτεί το «ωραιότερο προάστιο της Αθήνας» και το καταπληκτικό του μουσείο; Κι εκεί που βαδίζεις το Δίπυλο το τραγούδι των βατράχων σου θυμίζει ότι η φύση πάντα βρίσκει τρόπο να σε μαγεύει και να σε κάνει να επαναπροσδιορίζεις τα βήματά σου.
 Αν θέλεις να βγεις πιο έξω θα σου θυμίσω το Αμφιαράειο στον Κάλαμο κοντά.Και την πολιτιστική σου αφύπνιση θα πετύχεις και το μπάνιο σου θα κάνεις! Το ίδιο ισχύει και με τη Βραυρωνία Αρτέμιδα!
  Πάντως εγώ, για να είμαι ειλικρινής, όλα αυτά τα αλλάζω με τα ήσυχα πρωινά που έχω ζήσει στο αίθριο του Εθνικού  Αρχαιολογικού μουσείου,  μαζί με τις χελώνες που μασουλάνε αμέριμνες πρασινάδες και παιδιά που παίζουν ζωντανεύοντας αγάλματα.
 Καλό καλοκαίρι, καλοί μου, και με το καλό να γυρίσουμε γεμάτοι όνειρα και στιγμές καλά φυλαγμένες για τις δύσκολες ώρες!




Δευτέρα 20 Ιουνίου 2011

   Σε μια χώρα που καταρρέει αυτό που πρώτα αποδομείται είναι η εκπαίδευση. Το μόνο εφόδιο μέλλοντος για τα παιδιά μας καταπατείται αυθαίρετα από μερικούς «υπευθύνους», που δεν έχουν δει τις σχολικές τάξεις ούτε από έξω.
    Πρώτοι στο στόχαστρο οι καθηγητές ξένης γλώσσας που οι θέσεις τους καταργούνται.Δεύτεροι οι φιλόλογοι που με την υποχωρητικότητά τους θα χάσουν εν καιρώ τη διδασκαλία της Ιστορίας και της Λογοτεχνίας.
  Καιρός να αρχίσει η αντίδραση. Στον ιστόχωρο που ακολουθεί υπογράφουμε ηλεκτρονικά για το δικαίωμα της επιλογής στη γνώση της ξένης γλώσσας.
http://www.alfavita.gr/petition.php

Σάββατο 30 Απριλίου 2011

Καλό μήνα!

Νομίζω ότι δε θα μπορούσα να βρω καλύτερο τρόπο να σας εκφράσω τί σημαίνει, κατά την ταπεινή μου γνώμη, η Άνοιξη από τη φωτογραφία του αξιόλογου συναδέλφου  κ. Ευαγγελάκη Λεωνίδα. Είναι από την αφή της Ολυμπιακή φλόγας για τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου αλλά πάντα συγκλονιστική!
Κουβάλησες μαζί  χθες τα γηρατειά σου.
Ούτε ίχνος ψιμύθιου άλλοθι, φθηνά αγορασμένου.
Ούτε ίχνος ψιθύρου, ακριβά τιμολογημένου.
Μου γύρισες την πλάτη 
μήπως και φυλαχθείς από τα αδρανή σου συναισθήματα
τιμής ένεκεν για τους θανάτους σου
που ευπρεπώς κήδεψα.



Μεσούσης νυκτός
πριν τρις αλέκτωρ λαλήσει, σε πούλησα
για μια ψυχή
που μόνο προσωρινότητα μου δίνει:
λίγο από το χρόνο της
τίποτα 
από τη ζωή της.
Με μια ευφυία αδιανόητη βολεύει τα βήματά της 
δίπλα στα δικά μου.
Και εγώ μόνιμα πορεύομαι
χωρίς τίποτα 
να περιμένω.

Πέμπτη 14 Απριλίου 2011

http://www.vafiadis-art.com/
Αισθάνομαι ασφαλής όταν γνωρίζω ανθρώπους εμνευσμένους όπως ο  Κωνσταντίνος Βαφειάδης.Ο σεμνός και πολυτάλαντος συνάδελφος εδώ και χρόνια ως γνήσιος εργάτης της τέχνης μετουσιώνει τη Βυζαντινή παράδοση, την ανανεώνει και την επαναπροσδιορίζει όπως της αρμόζει. Με το θάρρος και την επιστημοσύνη του αυτός ,ο αληθινά πολυπράγμων με συγκινεί με τη δύναμή του να τιθασεύει τα χρώματα, τις απλές γραμμές και να γεφυρώνει τις ψυχές μας με τον ουρανό.