Μια πρόταση για περιήγηση στο Ιστορικό Μουσείο Αθηνών

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

  Λίγα λόγια για το κτίριο και την ιστορία του: κτίστηκε το 1858 με εντολή της Αμαλίας από τον Boulanger.
Στέγασε τη βουλή και τη Γερουσία.Το 1875 μετά την κατάργηση της Γερουσίας το αμφιθέατρό της τροποποιήθηκε.Το 1935 το κτίριο έπαψε να φιλοξενεί τους βουλευτές καθώς το κοινοβούλιο από τότε συνεδριάζει στα Παλαιά ανάκτορα.

ΚΥΡΙΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΞΕΝΑΓΗΣΗΣ

Ο πολεμικός εξοπλισμός της Ενετοκρατίας
Το έμβλημα της Γαληνότατης Δημοκρατίας της Βενετίας
Ο χάρτης του Ρήγα και η παμβαλκανική του Ιδέα
Οι διαφορετικές σημαίες της ελληνικής επανάστασης
Τα προσωπικά αντικείμενα των ελλήνων ιστορικών πρωταγωνιστών: όλα είναι κοσμημένα και πολύτιμα
Τα ακρόπρωρα των πλοίων με τα ελληνικά ονόματα της αρχαιότητας: δηλώνουν την προσπάθεια των Ελλήνων να συνδεθούν με το ένδοξο α.ε. παρελθόν
Τα αντικείμενα των φιλελλήνων με τις παραστάσεις της Επανάστασης
Τα αντικείμενα του Ιωάννη Καποδίστρια και της Βασιλικής οικογένειας
Τα ρολόγια – δείγμα κοινωνικής ανόδου και εξευρωπαϊσμού
Τα όπλα της επανάστασης: σισανές, τρομπόνι, καριοφίλι, κλπ.
Ο στενός δεσμός των μαχητών με τα όπλα τους( τα ονομάτιζαν).
 Στο τμήμα των γυναικείων παραδοσιακών φορεσιών παρατηρούμε τα εξής κοσμήματα:
Κιουστέκια
Κορδόνια με φλουριά (αλυσίδες)
Ξελίτσι (στο μέτωπο με φλουριά)
Γιορντάνι( στο στήθος με φλουριά)
Στόλος (διάδημα μετώπου)
Μπεζελίτσα (ζευγάρι όμοιων βραχιολιών, γαμήλιο δώρο στη νύφη)
Πόρπες
Κομποθηλιά (καρφιτσώνεται στο κέντρο του στήθους και αριστερά στην καρδιά).

   Μεσούντος θέρους και αιτούντος παιδός ξεκινάμε το ταξίδι στην ξεκούραση από τις σχολικές μας καθημερινότητες. Τί και αν εκκρεμούν εργασίες μείζονος σημασίας, εμείς κατηγορηματικά γεννάμε όνειρα θαλασσινά και ορεινές μυθοπλασίες.
 Το θέμα, όμως, προκύπτει όσο μένουμε πολιορκημένοι στο άστυ. Πώς θα γεμίσουμε δροσερά απογεύματα και συννεφιασμένα πρωινά;
  Μα φυσικά περιπατώντας! Σε μία αφιλόξενη άσφαλτοσκοτωμένη πόλη;  Ακόμα και αυτή έχει μαγικές πλευρές που μας κάνει να την ερωτευόμαστε.Δεν θα σταθώ στην κλασική βόλτα γύρω από την Ακρόπολη, που πάντα μαγεύει τα μικρά και μεγάλα παιδιά,θα προτείνω βόλτες που τις έχουμε ξεχάσει.
   Πάνω από τα κεφάλια μας αιωρείται ο Λυκαβηττός. Τα περισσότερα μάτια το ατενίζουν αδιάφορα. Η άνοδος, όμως, εκεί προσφέρει μια αξέχαστη εμπειρία! Για τους αθλητές η βόλτα τελειώνει στον καταπληκτικό κήπο του Μεγάρου μουσικής που με τις καταπράσινες πλαγιές του δίνει την αίσθηση κυριακάτικου πικνίκ άλλης εποχής!
  Ακολουθώντα τη ροή του Ηριδανού, που αν και άφαντος εξακολουθεί να πηγάζει από εκεί πηγαίνουμε να τον συναντήσουμε με έκπληξη  και γαλήνη στο Κεραμεικό. Πόσοι από εσάς έχουν, άραγε, επισκεφτεί το «ωραιότερο προάστιο της Αθήνας» και το καταπληκτικό του μουσείο; Κι εκεί που βαδίζεις το Δίπυλο το τραγούδι των βατράχων σου θυμίζει ότι η φύση πάντα βρίσκει τρόπο να σε μαγεύει και να σε κάνει να επαναπροσδιορίζεις τα βήματά σου.
 Αν θέλεις να βγεις πιο έξω θα σου θυμίσω το Αμφιαράειο στον Κάλαμο κοντά.Και την πολιτιστική σου αφύπνιση θα πετύχεις και το μπάνιο σου θα κάνεις! Το ίδιο ισχύει και με τη Βραυρωνία Αρτέμιδα!
  Πάντως εγώ, για να είμαι ειλικρινής, όλα αυτά τα αλλάζω με τα ήσυχα πρωινά που έχω ζήσει στο αίθριο του Εθνικού  Αρχαιολογικού μουσείου,  μαζί με τις χελώνες που μασουλάνε αμέριμνες πρασινάδες και παιδιά που παίζουν ζωντανεύοντας αγάλματα.
 Καλό καλοκαίρι, καλοί μου, και με το καλό να γυρίσουμε γεμάτοι όνειρα και στιγμές καλά φυλαγμένες για τις δύσκολες ώρες!

Καλό μήνα!

Νομίζω ότι δε θα μπορούσα να βρω καλύτερο τρόπο να σας εκφράσω τί σημαίνει, κατά την ταπεινή μου γνώμη, η Άνοιξη από τη φωτογραφία του αξιόλογου συναδέλφου  κ. Ευαγγελάκη Λεωνίδα. Είναι από την αφή της Ολυμπιακή φλόγας για τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου αλλά πάντα συγκλονιστική!

Ετοιμάζομαι για την επιστροφή μου στην πατρίδα μου.Κάθε φορά που παίρνω το δρόμο της η ψυχή μου γεμίζει γαλήνη. Εκεί περιτριγυρισμένη από ατελείωτα βουνά και εκτάσεις που χρυσίζουν φρέσκους βλαστούς και φυλλώματα βελούδινα, εγώ αισθάνομαι τη θαλπωρή να με κυριεύει και την ύπαρξή μου να ανακουφίζεται.
Περίεργο μέρος τα Γρεβενά. Έχουν κρατήσει την καθαρότητα της ζωής, τη σεμνότητα του βλέμματος και την αλήθεια της αγάπης. Στους ανθρώπους που άφησα εκεί, μετά τη μετανάστευσή μου στην Αθήνα, βρίσκω όσα συχνά ξεχνώ πως υπάρχουν: την αγάπη άνευ όρων και ανταλλάγματος, την απλότητα της ζωής, το σεβασμό στην παράδοση και την αγωνία της ιστορικής συνέχειας.
Με τόσα δώρα φορτωμένα στην καρδιά μου εδώ και χρόνια μαζεύω ό,τι μπορώ να σώσω από τον εκμοντερνισμό, καλύτερα το βόλεμα  του έτοιμου και καλοσχηματισμένου, για στηρίξω αυτή την αγωνία, να μην χαθούν τα δικά μας προγονικά. Έτσι πιο έντιμα θα αντικρίσω όλους εκείνους που αναπαύονται στα δικά μου ιερά χώματα όταν έρθει η ώρα.
Ανάμεσα σε έθιμα της Πασχαλιάς  που άντεξαν στο χάσιμο του χρόνου  έφτασε στις μέρες μας και η περδίκα.

Χρησιμοποιώντας ένα κοντύλι, δηλαδή μια κληματόβεργα τρυπημένη με ένα μικρό μεταλλικό σωληνάκι, ζωγραφίζουμε επάνω σε άβραστα αυγά με κερί μέλισσας και ύστερα τα βάφουμε. Τα σχέδια που χρησιμοποιούμε είναι τα ίδια εδώ και χρόνια: το στάχυ, η παπαρούνα, το κυπαρίσσι, τα ολοπλούμιστα λουλούδια και οι γνωστές ευχές για το Πάσχα σε συντομογραφία. Βέβαια δε λείπει και η πρωτοτυπία, ήτοι νέα σχέδια πάντα, όμως, φυτικά.

Αυτά τα αυγά κάθε χρόνο τα ζωγραφίζουμε υπομονετικά όλα τα βράδια μέχρι τη Μεγάλη Πέμπτη που θα τα βάψουμε χωρίς ξύδι για να μη χαλάσει το κερί.Θα τα μοιράσουμε στους επισκέπτες του Πάσχα και θα τα αφήσουμε στα μνήματα την Κυριακή στην Αγάπη. Σας τα χαρίζω, λοιπόν με όλη μου την αγάπη και σας εύχομαι Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση  ψυχής.

Με συγκινούν τα ίχνη των ανθρώπων στο χρόνο. Σε αυτό το στεφάνι πηγαδιού στην Ελευσίνα αποτυπώθηκε ο μόχθος, η ζωή της κάθε μέρας, των ανθρώπων που με σχοινιά άντλησαν δροσερό μυστικό νερό από τα έγκατα της ιερής γης.

Αγαπώ ιδιαίτερα τις πόρτες των ανθρώπων. Νομίζω ότι η ψυχή του σπιτιού κατοικεί εκεί πάνω. Πριν καλά -καλά μπεις  σου αποκαλύπτει πολλά για τους ενοίκους.Τούτη τη λάτρεψα στην Κύθνο, το καλοκαίρι που μας αγκάλιασε το 2010.